Ne ara vazgeçmişim kendimden?

Her zamangeleceği düşünmek zorunda olan ben, pişman olabilecek olan ben, mutsuz olabilecek olan ben , o yüzden elinde olan bir kaç fırsatında uçmasına sebep olan yine ben. Dokuz yaşından beri bir hayalim var ve ben isteksizce farkında olmadan içinde bulunduğum durum ve koşullar nedeniyle bu hayalimi 10 yıl erteliyorum. Ben dokuz yaşımdan beri moda tasarımcısı olmak istiyorum gel gör ki içinde yaşadığım memlekette okuyup döneceğim bölümle hayalimle uzaktan yakından alakalı iş yok ve ben de bir fabrikatör kızı değilim.Yani ailemin beni okuduktan sonra başına geçirtecekleri bir fabrikamız bile yok :) Ben de MECBUREN bu bölümden vazgeçme kararı aldım.Ne yalan söyleyeyim annem hep destek çıktı bana , babam ise hep mantıklı düşünen taraf olmayı sürdürdü ve bana daima beterin beteri olduğunu okumakla bitmediğini ilerde pişman olursam hiç bir şekilde mesuliyet kabul etmeyeceğini söyledi durdu. Anadolu lisesinde MF bölümünde olduğumdan hayallerimi hep ertelemek zorunda kaldım. Şimdi eminim okuyanlar TM 'ye geçseydin ya diyecek ama şöyle ki ben ailemden devamlı ' Zeki kız. Kesin doktor olur ya da vb ' gibi yorumlar aldım. Düşünsenize olmadın mı toplu katliam. Gerçi bir kaç deneme sınavdan çıkıp sonuçları aldığımda doktor olamayacağımı anladılar ve zorlamaktan vazgeçtiler.Ben yinede moda tasarım isterim diyemedim.Hayır dedim aslında ama gerçek hep tokat gibi yüzüme vuruldu.Hayallerime ulaşmam için tomarla para gerekliydi ve dedim ya ben fabrikatör kızı değilim diye.. Şimdi gel de sen devlet üniversitesinde moda tasarım seç bunu tüm sülaleye anlat dur. ' Hani dersleri çok iyiydi bu kızın bula bula bunu mu okudu? ' demezler mi ? Zaten bu güne kadar her şeyden elalem ne der dedi diye vazgeçmedik mi ? Onu geçtim geri gelip de iş bulamazsam bende asla kariyer ya da eleman olarak çalışacak bir kişilik yok. Sakın yanlış anlaşılmasın onları aşağlamıyorum tabi ki millet ekmek derdinde ama ben yapamam şahsen diye düşünüyorum gerçi insan zor durumda kaldığında her şeyi yapar da bir ömür boyu yapabileceğim meslekler bunlar değil. Şimdi gel gelelim seçmek istediğim mesleğe.HİÇ BİR FİKRİM YOK ! İnanır mısınız ? Soranlara biyoloji üzerine diyorum ama puanım ile hareket edeceğim. Kendi şansımı yaratmak istiyorum o zamana kadar neler olacak bekleyip görmekten başka çarem yok. Ha bir de şey bu yazıyı yazmak nereden aklına geldi diye soracak olursanız sormazsınız ama geçen sene bu zamanlar aptal gibi aşık olduğumu düşündüğüm bir çocuk vardı. Çok sular aktı köprüden de ara sıra bakıyorum ne yapıyor diye. Bunun benden sonra çıkmak isteyip de çıkamadığı benimde acayip sinir olduğum bir kız var onun profiline gireyim dedim bir baktım ne göreyim kız Vogue Dergisi'nde ne bileyim ne olarak çalışıyor (Aynı zamanda okuyor.) İşte o an dedim ki kendime kızım UYAN ! HAYALLERİNİ ÇALIYORLAR ! Bir kısmını önceden çalmıştı zaten. Her neyse sonuç olarak daha bir hırslandım ve kendime dedim ki 'Ne olursa olsun ne pahasına olursa olsun hayallerimi bir gün mutlaka gerçekleştireceğim ! Buna köşe yazarlığı dahil :)